خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گردشگري ـ پارك جنگلي نور كه با نام موسس آن، مرحوم "سعيدي آشتياني" نيز ناميده ميشود، با مساحت سه هزار و 645 هكتار، يكي از بزرگترين بوستانهاي جنگلي شمال كشور در شرق شهرستان نور بهشمار ميرود.
اين بوستان در نزديكي كوه و دريا قرار دارد و به دليل جذابيتهاي گردشگري و ارزشهاي طبيعي، از جمله داشتن ذخيرهگاه 270 هكتاري درخت "سفيد پلت" كه بومي ايران است، از بوستانهاي شاخص محسوب ميشود.
شماري از كارشناسان، مسافران و اهالي با اشاره به مشكلات فراروي اين بوستان، بر لزوم توجه و حمايت همه جانبه از اين بوستان جنگلي تاكيد كردند.
قدرتالله برزهكار، كارشناس طراحي پارك سازمان جنگلها، مراتع و آبخيزداري کشور و مدير سابق پارك جنگلي نور گفت: «اين بوستان در سال 1351 به همت مرحوم سعيدي آشتياني ساخته شده است.»
وي افزود: «تيپهاي جنگلي اين بوستان شامل ممرز، بلوط، ممرز -انجيلي و ممرز- توسكا است كه سالانه در حدود يك ميليون نفر از آن ديدن ميكنند.»
به گفته وي، 350 تا 400 هكتار از مساحت اين بوستان، تفرجي و بقيه نيز حفاظتي است.
وي اظهارداشت: «در اين بوستان، درختاني نظير بلوط، ممرز، توسكا، انجيلي، لرگ، سفيد پلت، ليلكي، افرا، شب خسب، ون ، نمدار، اوجا و جانوراني همچون شغال، تشي، روباه و گرگ وجود دارد.»
اين كارشناس تصريح كرد: «همچنين در اين بوستان، تاسيساتي نظير فروشگاه، زمين ورزشي كودكان و بزرگسالان، رستوران، قهوهخانه سنتي، اردوگاه و خورگشت (پيك نيك) ايجاد شده است.»
وي يكي از معضلات اداره اين بوستان را مشكلات اجتماعي منطقه از جمله راههاي روستايي متعدد در داخل بوستان دانست كه كنترل رفت و آمدها را غير ممكن ميكند.
"برزهكار" مسائل مربوط به لايروبي و زهكشي را از ديگر مشكلات اداره اين بوستان اعلام كرد و گفت: «مهمترين عامل بازدارنده آن كمبود اعتبار است.»
بر اساس آمار رسمي، در شمال كشور 88 بوستان جنگلي فعال يا شناسايي شده وجود دارد كه مساحت كل آنها 50 هزار و 193 هكتار است.
مشكلاتي كه براي پارك جنگلي نور وجود دارد، كمابيش در بوستانهاي ديگر نيز ديده ميشود، زيرا ريشههاي مشتركي دارند.
محمدعلي هدايتي، مديركل دفتر جنگلكاري و پاركهاي سازمان جنگلها، مراتع و آبخيزداري کشور گفت: «با وجود مخالفت ما با راههاي روستايي درون بوستان جنگلي نور، نه تنها از آن جلوگيري نشد، بلكه اين راهها با فشار سياسي آسفالت هم شد.»
وي افزود: «محدوده تفرجگاهي بوستان جنگلي سيسنگان در اوايل دهه 50 تعيين شد و با توجه به تردد گردشگران و كوبيدگي خاك، بايد به محل ديگري در پارك تغيير يابد ولي اكنون توان مالي لازم براي جابهجايي تاسيسات وجود ندارد.»
اين كارشناس يادآور شد: «بوستان جنگلي نور در مقايسه با بوستان جنگلي سي سنگان، از نظر ذخيرهگاهي اهميت كمتري دارد و تودههاي شمشاد در بوستان سيسنگان، اين منطقه را در خاورميانه شاخص كرده است.»
هدايتي تاكيد كرد: «بوستان جنگلي سيسنگان با وسعت 620 هكتار، بسيار كمتر از بوستان جنگلي نور گردشگران را در خود جاي ميدهد ولي جاذبه آن بيشتر است.»
اين مسئول سازمان جنگلها، مراتع و آبخيزداري کشور ادامه داد: «اين مساله براي ما مشكلاتي ايجاد ميكند و براي مثال، بوستان "ورگاويچ" كه بيش از 10 برابر سيسنگان وسعت دارد، بهاندازه اين بوستان گردشگر جذب نميكند زيرا در دسترس قرار ندارد.»
مديركل دفتر جنگلكاري و پاركهاي سازمان جنگلها، مراتع و آبخيزداري کشور افزود: «در مقايسه با بوستان سي سنگان، توسعه پذيري بوستان جنگلي نور بيشتر است و سي سنگان محدوديت توسعه دارد.»
وي با اشاره به كمبود اعتبار گفت: «براي تجهيز بوستانهاي جنگلي، اعتبار ملي نداريم و از اعتبارات استاني استفاده ميكنيم ولي كمبودها جلوي كامل اجرا شدن اقدامات عملي را ميگيرد.»
به گفته هدايتي، از نظر قانوني نميتوان از گردشگران، وروديه گرفت ولي ميتوان بابت فروش كالا يا در اختيار گذاشتن خدمات در داخل بوستان، گردش مالي به وجود آورد.